321. සසරට බිය විය යුතුය
- මේ ඉර හඳෙන් පෝෂණය වන ලෝකය තුළ සත්වයෝ සැප විඳින්නේ නැත. සසර යනු උලක් උඩ ගෙවෙනා ජීවිතයක් වැනිය. කුඩා වෙනස්වීමක් සිදුවුවහොත් බරපතල කර්ම සකස් වන්නේ ය
- කෙසේ නමුත් අප සසරට වැටී අවසානය. එය සිදුවූයේ කෙසේදැයි සොයා පලක් නැත. සිදුවී ඇති තුවාලයකට බෙහෙත් බැඳීම වෙනුවට එය සෙවීමට ගියහොත් සිදුවන්නේ සුව කර ගැනීමට පවතින කාලයද අහිමි වීමය
- වාතය, ජලය ආදිය කැළඹුණු විට කළ හැකි හදිය අප දනිමු. එයින් සිදු වන්නේ උපරිම වශයෙන් මරණය වුවත් මෝහයෙන් මත් වූ සිත කැළඹුණු විට සිදුවන විනාශය කාලය වශයෙන් කල්ප ගණනක් විය හැකිය
- අපට අද දිනයේ ද මෙය හොඳ යැයි, මෙය ගුණයයි කියමින් නොයෙකුත් ආකාරයෙන් ආහාර සකස්කොට බඩ වැලක් පිරවීමට සිදුවී ඇත්තේ අතීතයේ වරදවා වටහා ගත් සිත නිසාය
- සත්වයාට උරුම වී ඇති දුර්වල ඉන්ද්රියන් හේතුවෙන් හටගන්නා රූප ශබ්ද ගන්ධ ආදිය හටගන්නේ ම දෝෂ සහිතවය
- නමුත් එය වටහාගැනීමට නොහැකි සිත එය සත්ය යයි විශ්වාස කරමින් මුලාවී ඒ තුළ විපාක පිණිස නොයෙකුත් බරපතළ කර්මයන් සකස් වන්නේ තමාද නොදැනුවත්වය. එය ප්රමාණ කළ නොහැකි අසරණ භාවයකි
- ඒවා වළක්වා ගැනීමට නොහැකි වන්නේ නම් එයට අදාළ විපාකයන් ඉදිරි බව තුළ තමාටම ගෙවීමට සිදුවන්නේ කිසිදු සමාවකින් තොරවය
- බිරිඳ, ස්වාමිපුරුෂයා, දරුවන්, ඥාතීන් සහ හිතවතුන් ආදී කිසිවෙකු එවිට පිළිසරණට නොසිටිනු ඇත
- එම නිසා මේ පිළිබඳ ඉගැන්වීම සහිත තථාගත ශාසනය හමුවූ මොහොතේ වහ වහා තමාගේ පිළිසරණ තමාම සකසා ගත යුතුය
