360. අමරණීය භාවය
- ගසක හටගන්නා ඵලයකි. එම ඵලයෙන් හටගන්නා ගසකි මෙය ඉපදීම මිය යෑම ලෙස හේතු ඵල ලෙස දිගින් දිගට ක්රියාත්මක වේ
- එම ඉපදීම මිය යෑම යන යාන්ත්රණය තුළ යම් ධර්මයක අමරණීය පැවැත්මක් හට ගනී
- නමුත් ගසක හට ගැනීම මිය යෑම ලෙස පෙනෙන්නට ඇත්තේ එම යාන්ත්රණය තුළ සතර මහ ධාතුව ක්රියාත්මක වන ආකාරය පමණි
- එම ධර්මය තුළ සත්වයෙක් පුද්ගලයෙක් ක්රියාත්මක වන්නේ නැත. ස්වයංව පෝෂනය වන එම ධර්මය තුල ක්රියාත්මක වන්නේ හේතු ඵල න්යායකි
- සිතක පැවැත්ම යනු තවත් එවන් වූ ධර්මයක් පමණි
- මෙම කය යනු එම ධර්මය තුළ සතර මහා ධාතුව ක්රියාත්මක වන ආකාරයයි
- නමුත් පිරිසුදු නොවූ දෘෂ්ටියට හසු වන්නේ එහි මම මගේ ආදී පැවැත්මක් ඇති ලෙසය
- එයම හේතුව කරගනිමින් එම දෘෂ්ටිය බිඳෙන තුරු දුක් විඳින සත්වයෙකු ගේ අමරණීය පැවැත්මක් හටගනී
- තථාගත ධර්මය තුළ සිදුවන්නේ සරලව මෙම දෘෂ්ටිය බිඳීම පමණි. එම හේතුව බිඳුනු විට අමරණීය භාවය අහෝසි වන අතර මරණීය සත්වයාගේ අමරණීය නිරෝධය සිදුවේ
