267. සැප සංඥාව සහ ආදීනව
- ලෞකික සැපය යනු ක්ෂණිකව සිතට දැනෙන, තෘප්තියක් ලබා දෙන සංඥාවකි. මෙය වරදවා වටහා ගැනීම නැවත භවයට පැමිණීමටත් ප්රධාන හේතුවයි
- සැපයක් ඇත්නම් අල්ප වේ. එය විඳීම සඳහා කාලය, ශ්රමය සහ ශක්තිය කැප කිරීම සම්ප්රයුක්ත ලෙස මහත් වූ දුක්ඛයකි
- ලෞකික සැප විඳින මොහොතේදී පවා, නැවත දුක් විඳීමට හේතුවන කර්ම පථයන් කිසිම දැනුම් දීමකින් තොරව සිත තුළ නිර්මාණය වේ
- මෙම "ආදීනව පථ" යනු සත්ත්වයා භවයෙන් භවයට, භවයෙන් භවයට ගෙන යන විපාක වාරයන් (කර්ම විපාක චක්ර) වන අතර, ඒවා දීර්ඝ සංසාර ගමනට හේතුවේ
- යම් වස්තුවක් හෝ අරමුණක් කෙරෙහි ඇලී (තණ්හාවෙන්) එය භුක්ති විඳීම යනු, සැප සංඥාව මුල් කරගෙන අඛණ්ඩව දුක් විඳීමට මාර්ගය විවර කර ගැනීමකි
- උපමාවක් ලෙස ලෞකික සැපය යනු ගොම ගොඩක වූ කඩල ඇටයක් වැනිය. ආදීනව බොහෝ වන අතර වැඩි අනුපාතයකින් මිශ්ර වී ඇත්තේ දුකය
- ක්ෂණික සතුටක් වෙනුවෙන් මුළු සංසාර ගමනම දීර්ඝ කර ගැනීම අප මුතුන් මිත්තන් ඇතුළු බොහෝ පිරිසකට උරුම වූ දුක්ඛිත ඉරණමකි
- සැපයට ඇලීම සහ දුකට ගැටීම යන දෙකම ඇතිවන්නේ සැපයෙහි සැබෑ ස්වභාවය පිළිබඳව ඇති වැරදි වැටහීමක් නිසාය
- එබැවින්, සතර අපායටම නැමුණු සිත කෙලින් කර නිරෝධ කිරීම අප අපටම කර ගත යුතු යුතුකමයි
