406. මළ ගෙදර
- මළ ගෙයක් අප කවුරුත් ප්රාර්ථනා නොකරන කාරණයක් බව දුක් වීමෙන් හඬා වැලපීමෙන් තහවුරු වේ
- මළගෙවල් අපට හුරුපුරුදු කාරණයකි, නමුත් අපද මරණයට පත්වන බව වැටහෙන්නේ සහභාගී වන පිරිසෙන් ඉතා අල්ප පිරිසකටය
- නමුත් දුක් විය යුත්තේ මෙම කයෙහි මරණය පිළිබඳව නොව ක්ලේශයන් ගේ ජීවත්වීම පිළිබඳවය
- මක්නිසාද සසර දුක්ඛයන් පැමිණෙන්නේ කයෙහි මරණය නිසා නොව, ක්ලේශයන් ගේ ජීවත්වීම නිසාය
- කයෙහි මරණය අප හට දුකකි. නමුත් ක්ලේශයන් ගේ මරණය සතුටකි
- තවද මළගෙදරක සෑම අයෙක්ම හඬා වැළපෙන්නේ නැත
- බොහෝ විට හඬා වැළපෙන්නේ මියගිය පුද්ගලයා පිළිබඳව අනුකම්පාවකින් නොවේ
- තම වාසියක් අහිමිම, රැකවරණයක් අහිමිවීම වැනි යම් හේතුවක් පාදක කර ගනිමින්ය. එම හඬා වැලපීමට දක්වන හේතු සාධකයන් විමසා බැලූ විට විහිළු සහගතය, පදනම් විරහිතය
- පිරිසක් හැඬීමටත්, පිරිසක් නොහැඩීමටත් පවතින හේතුද, හැඬීම ඇති කරන චෛතසික, හේතු සාධක විදර්ශනා කළ කළ යුතුය, එවිට හැඬීම ක්රමානුකූලව දුරු වී විශාල ධර්මයක් මතුවනු ඇත
